หนุ่มวินแค่ถาม ตาก็ทำท่าจะร้องไห้ วิกฤตแบบนี้ต้องสร้างความดีแก่กัน “ผมไปส่งเอง”

18 มีนาคม 2020 | Slide
Loading...

ปัจจุบันประเทศไทยเราต้องเผชิญกับสถานการณ์ต่างๆ ส่งผลให้การลงทุนหรือทำอะไรหลายๆอย่างต่างดูยากไปหมด ไม่ว่าจะเป็นพ่อค้าแม่ค้าที่บ่นเป็นเสียงเดียวกันว่าขายของไม่ได้ ขายไม่ดี หยิบจับอะไรก็ยากไปหมด สินค้าก็มีราคาแพงขึ้นแต่เงินหาได้ยากจริงๆ

Loading...

แต่ในช่วงวิกฤตแบบนี้ก็ยังมีเรื่องราวดีๆเกิดขึ้นในสังคม หลังจากหนุ่มวินรายหนึ่งที่ประจำอยู่ซอยสุขุมวิท 50 ได้พบกับคุณลุงที่มีท่าทางว่าต้องการให้ช่วยเหลือ หนุ่มวินจึงเดินเข้าไปสอบถาม ทราบเรื่องราวสุดสงสารของชีวิตตา อดช่วยเหลือไม่ได้

โดยเรื่องราวทั้งหมดเผยแพร่จาก ผู้ใช้เฟซบุ๊ค ” Pasakron Inchan “เล่าอย่างละเอียดว่า

Loading...

เรื่องราวของหนุ่มขี่วินมอไซค์ ซ.สุขุมวิท 50 ..ณ เวลา 5 โมง 40 ผมขี่รถไปซื้อโค้กเซเว่นปากซอยสุขุมวิท 50 ตรงเซเว่นเดอะลิงค์ เจอคุณตาคนหนึ่ง ผมก็ไม่อะไร แต่แกมองผมเหมือนจะถามอะไรสักอย่าง

ผมซื้อโค้กเสร็จผมเลยเดินไปถามตาว่า” ตามารออะไร “ ตาก็เงียบทำท่าจะร้องไห้ ผมเลยถามตาว่า “ ตาเป็นอะไร มีอะไรบอกผมหน่อย “

Loading...

ตาบอกว่า “ ตาอยากกลับบ้าน ไม่มีใครช่วยตาเลย ตาขอความช่วยเหลือไม่มีใครสนใจตาเลย “ ผมเลยถามตาว่า “ ญาติพี่น้องตาลูกตาไปไหน “ ตาบอกทิ้งตาไปหมดแล้วหลานเอ้ย ตาก็บอกว่าสายตาแกก็ไม่ดี เริ่มมืดมองไม่ค่อยเห็น ตาบอก อยากกลับบ้านที่อนุสาวรีย์ชัย ผมเลยอาสามาส่งตาที่ BTS อ่อนนุช ตาพูดมาทั้งน้ำตา ขอบใจมากหลาน ขอบใจมากหลาน ตาก็ขาไม่ดี ผมเลยเอาตาลงจากรถ จูงมือแกขึ้น BTS แกก็พูดคำเดิม ขอบใจมากหลาน

พอถึงที่จ่ายเงิน แกควักเงินมาประมาณ 24 บาท ผมเลยบอกตาไม่ต้อง เดี๋ยวผมจ่ายให้ ค่ารถไฟฟ้า 42 บาทมั้ง แกยกมือไหว้อย่างเดียว ผมก็ไม่รู้จะทำยังไง

แกก็หิวข้าว ผมก็รีบ ผมวิ่งวินได้ 300 บาท ผมเลยให้แก 200 ผมเหลือ 100 แกก็ยังยกมือไหว้อีกแล้ว แกพูดคำเดิม ขอบใจมากหลาน ผมก็เดินจูงมือแกไปกับพี่ยาม BTS จนถึงสถานีอ่อนนุช ส่งเสร็จผมก็ยกมือบ๊ายบาย แล้วตาก็ตะโกนเสียงแหบๆมาว่า “ เดี๋ยวจะกลับมาหาเองไอ้หนุ่ม “ ผมเลยตอบครับ

เงินแค่นี้บางทีแกสามารถอิ่มท้องได้หลายวัน ผมไม่หวังผลตอบแทนใดจากตาหรอกนะ ถ้าตากลับมาหาผมจริง ผมก็ดีใจด้วย ขอให้ตาสุขภาพร่างกายแข็งแรงมากขึ้นนะ สู้ๆ ขอให้ตาหายไวๆนะ ผมขอเป็นกำลังใจให้ .. #โชคดีครับคุณตา

ขอบคุณเรื่องราวจาก : Pasakron Inchan / เพจคลองเตยแลนด์





Loading...